نعمت دنیازن ودندان بود

نعمتِ دنیا زن و دندان بوَد
بی زن و دندان،جهان زندان بوَد
ریشه یِ دندان نشیند در تن و...
ریشه یِ عشقِ زنان درجان بوَد
خنده یِ دندان مصنوعی ست تلخ
خانه یِ بی زن کجا خندان بوَد
آدم از آنرو زمینی شد که دید
نزدِ حوا دوزخش رضوان بوَد
نیمه یی گمگشته یِ یکدیگرند
وای اگر پیوندِ ناهمسان بوَد
عاشقی آیینِ همسرداری است
عشق بر هر دردشان درمان بوَد
گرچه بی شک، پابرهنه بهتر است
تاکه کفشت تنگ و نامیزان بوَد
گفته اند:مرداست همچون رودِ تند
همسرِ آرام،سَدِّ آن بوَد
دامنِ پاکِ زنان،خورشیدِ روز
شب به خانه چون مهِ تابان بوَد
جلوه یِ عشق است و مهراست وصفا
دختر و زن یاکه مادرجان ، بوَد
بارالهی غیرتم بخش و وفا
چونکه این دو،خصلتِ مردان بوَد

م.زکی زاده قریه علی

گروگ تحریر...