ماباکه نشینیم که یاران همه رفتند

بانام خدا سلام برشما

هوالباقی

غریبان رادل

مرحوم ابراهیم سعدینی متولد ۱۳۴۸ بود. دبستان را در گروگ، راهنمایی را در مدرسه شهید احمد کشوری و دو سال اول متوسطه را در دبیرستان جلال ال احمد سیریک و سوم و چهارم را در دبیرست-ن امام خمینی میناب گدراند. در مخابرات مشغول به کار شد.
به بهانه ی ولی دانش آموز بودن عضو همیشگی انجمن اولیا و مربیان راهنمایی حضرت خدیجه گروک بود.
تازگی دل اندر ادامه تحصیل بسته بود و ترم دوم دانشگاه آزاد رشته امور اداری می خواند
با مردم بود و همیشه همدل و یار غار دوستانش بود. کمتر کسی را هم نمی آزرد.
آری بهشتی سیرتان و محبت مسلکان چنین وارسته اند.

اوست پایدار همیشه باقی

صبح گاهي سر خوناب جگر بگشاييد

ژاله صبح دم از نرگس تر بگشاييد

دانه دانه گهر اشک بباريد چنانک

گره رشته ی تسبيح ز سر بگشاييد

خاک لب تشنه خون است و ز سرچشمه دل

آب آتش زده چون چاه سقر بگشاييد

به خاطر بعضی عزیزان گریستن با دو چشم برای تسکین غم و اندوه کافی نیست، هزار دیده هم کفاف رنج و اندوه فقدان تو را نمی کند، آن تبسم ها، آن تاکیدها، آن سکوت های ممتد و طولانی، آن با چشم حرف زدن ها را با هزاران دیده ی حسرت بار باید به سوگ بنشست.
که باور می کرد این چنین زود رخت سفر بربندی، شاید هم بی خبر از ما روادید و ویزای عروج خویش را گرفته بودی که همیشه با لبخندی ملیح جواب طرف مقابلت را می دادی، شاید هم به این درک رسیده بودی که تبسم شیرین تر است، آری فرهاد جان آن قدر شیرین بودی که همه را شیفته و شیرین خویش نمودی.
اما در رفتن نه تنها بی انصافی نمودی که شیرین ترین شب ها را برگزیدی، شبی که در شهرت همه جا بساط شربت و شیرینی و جشن و سرور بود. شاید هم دلتنگ جوی شیر و شهد مصفای بهشت برین بودی که چنین زود پرکشیدی، رفتی و شهری را در غم جانسوز خویش سوزاندی و بر ماتم و عزا نشاندی.
روحت شاد و همان طور که می خواستی بهشت برین ماوایت باد.
راستی را به قول نصرالله مردانی "که باور می کند افتادن سرو تناور را؟
چه سخت است عزیزی را پشت یک "انا لله و انا الیه راجعون" گم کنی
شاید برای بعضی از ما ادای این کلمات آسان باشد، ولی مگر می شود به همین سادگی غمی عظیم را پشت یک جمله دفن کرد؟ بزرگانی چون علی کرم الله وجهه را می طلبد که غمی عظیم را بتوانند پشت آیه ای سترگ مستور کنند نه ما که هنوز از لذت همنشینی تو سیراب نگشته بودیم که ناگهان رخت بربستی و رفتی.
ابراهیم جان روحت شاد و یادت گرامی
تا فردای قیامت سخت است خدایت از امروز در بهشت ماوا دهاد!

گروگ تحریر...