گر گزندت رسد ز خلق مرنج !!!

بانام خدا

سلام

مبین آن بی حمیّت را که هرگز		نخواهد دید روی نیکبختی
که آسانی گزیند خویشتن را		زن و فرزند بگذارد به سختی

باشیخ اجل سعدی علیه رحمه

یکی از پادشاهان پیشین در رعایت مملکت سستی کردی و لشکر به سختی داشتی لاجرم دشمنی صعب روی نهاد همه پشت بدادند

چو دارند گنج از سپاهی دریغ

دریغ آیدش دست بردن به تیغ

یکی را از آنان که غدر^† کردند با من دَمِ دوستی بود ملامت کردم و گفتم دونست و بی سپاس و سفله^† و ناحق شناس که به اندک تغیر حال از مخدوم قدیم بر گردد و حقوق نعمت سالها در نوردد گفت ار به کرم معذور داری شاید که اسبم درین واقعه بی جو بود و نمد زین به گرو و سلطان که به زر بر سپاهی بخیلی کند با او به جان جوان مردی نتوان کرد.

زر بده مرد سپاهی را تا سر بنهد		و گرش زر ندهی سر بنهد در عالم
اذا شبعَ الکمیُّ یَصولُ بَطشاً		وَ خاوی البطنِ یَبْطِشُ بِالفَرارِ†

گروگ تحریر...